قوانینی برای اجرا نشدن: لباس هایی که تغییر نکرد!

تصویر لباس برخی تیم ها

هفدهم شهریور ماه بود که سازمان لیگ فوتبال ایران از اعمال برخی اصلاحات در ماده ۲۷ آئین نامه برگزاری مسابقات لیگ خبر داد که این قانون شامل بازیکنان اصلی، دروازه بانان، بازیکنان تعویضی، کادر فنی، کادر پزشکی و سایر عوامل اجرایی حاضر در منطقه فنی شده بود ولی کفش بازیکنان از آن مستثنا بود. این سازمان مواد قید شده در این ماده قانونی را در کلیه مسابقات رسمی لیگ برتر و دسته اول فوتبال کشور در دو بخش آقایان و بانوان لازم الاجرا دانسته بود، و گفته شده بود که حامیان مالی، تولید کنندگان ورزشی و سایر اشخاص مرتبط با بحث لباس و تجهیزات باشگاه ها موظف به رعایت این قانون هستند.

تغییراتی که اگرچه ایراداتی به آن می توانست وارد باشد، امّا قدم خوبی برای یکپارچه سازی البسه تیم ها و بازیکنان به شما می رفت. با شروع لیگ چشم انتظار دیدن این تغییرات بودیم که به جز تعدادی انگشت شمار از تیم های لیگ برتری و دسته اولی، کسی این قوانین را جدی نگرفته بود.

ممنوعیت استفاده از رنگ های خاص

یکی از بندهای قابل بحث این اصلاحیه ممنوعیت استفاده از رنگ های انعکاسی مانند طلایی، نقره ای، جیوه ای و یا شیشه ای شفاف برای نام و شماره بازیکنان، تبلیغات و پارچه به کار رفته در لباس بود؛ موردی که معلوم نبود تا پیش از این در قانون وجود داشته و رعایت نمی شده و یا در اصلاحیه جدید به آن افزوده شده است، امّا در همان هفته آغازین فصل جدید لیگ برتر ایران، شاهد استفاده تیم ها از نام اسپانسرها، اسم و شماره های درج شده با رنگ انعکاسی و عمدتاً طلایی در البسه آن ها بودیم که تا این لحظه (پایان هفته سوم) این مورد اصلاح نشده است.

سه لباس، بدون حتی ذره ای تشابه رنگی!

اما شاید بحث برانگیزترین قسمت این قانون مربوط به تعیین رنگ لباس تیم ها بود؛ جایی که باشگاه ها باید قبل از شروع مسابقات سه دست لباس تیمی کامل (پیراهن، شورت و جوراب) را معرفی کنند به گونه ای که این سه لباس باید از سه رنگ متفاوت و متضاد بوده و هیچ رنگ مشترکی نباید در سه لباس حتی در جزئیات به کار رفته باشد. این بدان معنا بود که به عنوان مثال اگر لباس اول پرسپولیس با ترکیب قرمز و جزئیات سفید باشد، هیچ یک از لباس دوم و سوم نمی تواند سفید یا حتی با جزئیات قرمز یا سفید باشد! امّا در معارفه لباس جدید چندین تیم از جمله تیم پرسپولیس، به وضوح شاهد نقض این مورد بودیم که تاکنون هیچ واکنشی از سوی سازمان قانون گذار این مسئله، به آن داده نشده است.

حامیانی که قرار نبود بیش از حد بزرگ شوند!

یکی از نکات مثبت قابل توجه قانون جدید تعیین ابعاد ۲۰۰ سانتیمتر مربعی استاندارد تبلیغات جلوی پیراهن بود که تا پیش از این باشگاه های داخلی حاضر در لیگ قهرمانان آسیا آن را رعایت می کردند، امّا اکنون برای لیگ برتر و دسته اول ایران نیز لازم الاجرا شده بود؛ موردی که مجدداً و به وضوح در البسه تیم ها رعایت نشده بود و شاهد تبلیغات نچندان خوش رنگی روی لباس برخی تیم ها بودیم که فضایی بیشتر از ۲۰۰ سانتیمتر مربع را در جلوی لباس اشغال میکرد. در این مورد همچنین قید شده بود که در پشت پیراهن هم صرفا فضای پایین شماره به ابعاد ۲۰۰ سانتیمتر مربع برای درج نام حامی مالی تعیین شده است. از این بند می شد اینگونه استنباط کرد که باشگاه ها تنها اجازه خواهند داشت نام بازیکن را در بالای شماره پشت پیراهن درج کنند و در شرایط خاص شاید مجاز به چاپ نام باشگاه در این محل باشند، امّا شاهد استفاده از فضای بالای شماره پیراهن ها برای درج نشان یا نام حامیان مالی بوده ایم.

تبلیغ روی آستین ها ممنوع!

از دیگر موارد شامل اصلاحات جدید این بند، این بود که کمپین های مسئولیت اجتماعی (بج فیرپلی و موارد مشابه) صرفا می تواند بر روی آستین چپ، و نشان رقابت ها (لیگ، جام حذفی، سوپر جام) نیز روی آستین راست پیراهن درج شود. در واقع استفاده از هر دوی این فضاها در اختیار سازمان لیگ گذاشته شده بود امّا شاهد درج تبلیغات بر روی آستین تیم ها نیز بوده ایم.

همانطور که گفته شد، به نظر کمتر تیمی حاضر به رعایت موارد فوق و اصلاحات جدید این قانون شده است و سازمان لیگ تاکنون موفق به اعمال موفق پروژه یکپارچه سازی و مدیریت البسه بازیکنان و تیم ها نشده است. باید منتظر ماند و دید که در هفته های آتی چه اتفاقاتی درباره این موضوع خواهد افتاد.

قوانینی برای اجرا نشدن: لباس هایی که تغییر نکرد!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *